Recenzija

Joan Baez, album „Whistle Down the Wind“

Na ploči su objavljene obrade pjesama, od Boba Dilana do muzičara kao što su Džoš Riter i Tom Vejts. Srećom, Baez ne rabi mnogo nostalgiju. Na ovoj ploči, kao i tokom cijele karijere, njeno naoružanje su samo glas i gitara .



Objavljeno: 14. 04. 2018 - 08:31 Promjenite veličinu teksta: A A A
Joan Baez, album „Whistle Down the Wind“

Džoan Baez ima 77 godina i šest decenija dugu karijeru, a i dalje bez greške radi ono što ju je proslavilo: izvodi pjesme muzičara koje voli, pravi neočekivane izbore i uspijeva da aktuelizuje stare pjesme postavljajući ih u strogo angažovani društveni kontekst.

Angažovane teme

Dama iz Njujorka, koja je zaslužila mjesto u Kući slavnih rokenrola, učinila je autorsku muziku poznatijom i važnijom od činjenice da je šezdesetih godina bila izabranica Boba Dilana, a osamdesetih imala burnu vezu sa duplo mlađim Stivom Džobsom.

Baez je uvijek bila glas slabih i socijalno ugroženih - od prvih javnih borbi za prava LGBT populacije šezdesetih godina u rodnom gradu, preko antiratnih protesta od Vijetnama sedamdesetih do Iraka prije deceniju i po, do kampanja za humani tretman životinja na farmama... U tom velikom mozaiku aktivizma važan je i podatak da je ona bila prva od svjetskih zvijezda koje su nastupile u Sarajevu tokom rata.

Naziv njenog novog albuma „Whistle Down the Wind“ nosi jasnu i previše očiglednu aluziju na Dilanov klasik „Blowin' in the Wind“. Srećom, Baez ne rabi mnogo nostalgiju, čak naprotiv - vrlo direktno i cinično baca sjećalice u koš nepotrepština. Na ovoj ploči, kao i tokom cijele karijere, njeno naoružanje su samo glas i gitara.

02-omot-albuma

Oreol autorstva

Na 25. ploči Džoan Baez našle su se obrade vrlo aktuelnih muzičara, kao što je Džoš Riter („Be of Good Heart“ i „Silver Blade“). Fantastična je njena verzija pjesme „Another World“, koju je proslavila Anohni, a vrlo je interesantan i način na koji je osjetila „Last Leaf“ Toma Vejtsa.

Ipak, najbolja je obrada pjesme Zoi Malford, relativno anonimne folkerke iz Britanije. „The President Sang Amazing Grace“ je klasičan primjer kako stara muzička stvar može da procvjeta novim i neslućenim bojama kada se slučajno otkrije i izvuče iz neke duboke tmine zaborava.

„Whistle Down the Wind“ je ploča koja dokazuje da Džoan Baiz uopšte nije kreativno sputana činjenicom da nije snimila pjesmu po sopstvenom tekstu više od 20 godina. Ovakve albume nepravedno je nazvati skupom obrada. Džoan Baez je umjetnica toliko lična i sa tako jasnom porukom, da nad vinilom blista oreol autorstva, uz patinu šest decenija jedne izuzetne karijere. S. S.

Ocjena: 70/100

FOTO: wsj.com / amazon.com

Komentari: 0

Novi komentar