Sloveni u doba Nemanjića

0308nemanjiciPOCETNA
Feudalni gospodari Srbije i Ilirika iz kasnog srednjeg vijeka iskoristili su milenijumsku slovensku tradiciju u ratarstvu, slovensku revnost prema poljoprivredi i snagom sile stavili ih u skoro ropski položaj. U vrijeme Nemanjića Sloveni-Srbi nijesu više bili slobodni ljudi i pojam srbalj izjednačen je sa socijalnim terminom ratar/zemljoradnik.

Objavljeno: 02. 08. 2013 - 22:07 Promjenite veličinu teksta: A A A

 

Sloveni su u ranom srednjem vijeku imali neku vrstu demokratskog uređenje svojih zajednica. Američki istoričar Patrik Giri prenosi: "Vizantijski istoričar iz šestog veka, Prokopije, opisuje kako su bili ’ne pod vlašću jednog čoveka, nego su od starine živeli u demokratiji i prema tome sve što se tiče njihovog blagostanja, bilo u dobru ili zlu, bilo je prepušteno narodu’." (Patrik Giri, Vizantija nije mogla da zaustavi Slovene, "Danas", 23. nov 2007).

Profesor na Sorboni Fransis Kont isto piše o ranim Slovenima - kod kojih je narod smjenjivao vladara: "Knez većinom ostaje na vlasti od dvanaest do četrnaest godina Ali narod ne okleva da ga smeni (‘da mu pokaže put iz grada’, kako se govorilo u Novgorodu), ako pokuša da prigrabi vlast koja mu ne pripada; ili se ne potvrdi ratnom pobedom.(Fransis Kont, Sloveni, Beograd, 1989, str 154)

Sloveni na Ilirik (zapadni Balkan) nijesu došli da kupe poreze od starośedioca (naših predaka), već su starośedioce proćerali u planine, primorske gradove i krševita područja, a zemlju su podijelili zmeđu sebe i obrađivali je.

0308grbnemanjicaU vrijeme Nemanjića ogromna većina Slovena je podjarmljena: Ali, u kasnom srednjem vijeku društveni odnosi na Balkanskom poluostrvu su se promijenili.

Nastupilo je vrijeme čvrstog feudalizma, moćni velikaši-feudalci na čelu sa vladarom podjarmili su seosko poljoprivredno stanovništvo i prinudili ga da plaća mnogobrojne dažbine. Feudalni gospodari Srbije i Ilirika iz kasnog srednjeg vijeka iskoristili su milenijumsku slovensku tradiciju u ratarstvu, slovensku revnost prema poljoprivredi i snagom sile stavili ih u skoro ropski položaj. U vrijeme Nemanjića Sloveni-Srbi nijesu više bili slobodni ljudi i pojam srbalj izjednačen je sa socijalnim terminom ratar/zemljoradnik.

Ne postoji nijedan dokument srednjevjekovnih vladara i velikaša Srbije u kojem su se isti deklarisali kao Srbi, dok su Vlasi ponosno isticali svoju etničku pripadnost. Recimo, Risto Kovijanić je u knjizi "Pomeni crnogorskih plemena u kotorskim spomenicima XIV - XVI vijek" (Cetinje, 1963), na strani 220 prikazao dokument iz 1396. godine đe preci Ozrinića/Čevljana kažu: "Mi... Vlasi"

Еvo navoda dva srpska akademika koji saopštavaju da su Srbi bili socijalni sloj. Branislav Đurđev je pisao: "Zavisni seljaci ratari ili pretežno ratari koji su stanovali u selima za razliku od nomadskih stočara zvali su se Srbima, pa ih tako nazivaju i zakoni koji se odnose na njih." (Branislav Đurđev, Postanak i razvitak brdskih, crnogorskih i hercegovačkih plemena, Titograd, 1984, strane 180 i 181). Nomadski stočari o kojima Đurđev govori su Vlasi i Arbanasi.

Akademik Miloš Blagojević: "Već u prvoj polovini XIV veka, o ‘vlasima’ se govori kao o posebnoj društvenoj kategoriji koja se svojim osnovnim zanimanjem razlikuje od ‘srba’ zemljoradnika.” (Istorija srpskoga naroda, I knjiga,, Beograd, 1981, str 382, link: http://i39.tinypic.com/2cp7s00.jpg).

Ovo "srba" Blagojević je napisao malim početnim slovom, kao riječ koja označava socijalnu kategoriju, a ne etničku. Za Nemanjićke Srbe postojao je zakon i on se zvao "Zakon Srbljem", tako su ga sami Nemanjići naslovili. Gle čuda, u tom zakonu se ne pominju ni sjajno oružje, ni svila i kadifa, ni obaveze i prava ratnika - zakon propisuje obaveze poljoprivrednika, trudbenika na njivi! Zakon uz komentar akademika Mihaljčića možete pročitati na www.montenegrina.net pod naslovom "Rade Mihaljčić: Stari srpski zakon".

0308branislavdjurdjevU državi Nemanjića čovjek je posmatran kao mašina za rad, za pravljenje novca. Srbljima je napuštanje gospodarevog posjeda bilo zabranjeno, pod prijetnjom strogih kazni. Konstantin Jireček nam prepričava odredbe iz Dušanovog zakonika (meropah je ratar): "Meropsi koji pobegnu sa zemlje svoga gospodara, pa ih prvobitni gospodar uhvati, kazne se tako što im se kosa opali a nos raspori. Ovim odredbama isprednjačili su Srbi ispred prilika u Ugarskoj, gde su seljaci tek nakon jednog i po veka bili lišeni slobode selenja.” (Konstantin Jireček, Istorija Srba - Kulturna istorija, Zmaj, Beograd, 1990, str 101).

Vlasi i Arbanasi su bili slobodni ali u planinama. U Dečanskoj hrisovulji je izričito navedeno da - kako je bilo i "prvim naukom" (po starom običaju) u planinama niko ne može da ima baštine, one su vlasništvo kralja ili crkve (kad kralj daruje crkvu). Iz toga je jasno (kako i Sima Ćirković navodi na jednom drugom mjestu), da su Vlasi i Arbanasi bili direktno odgovorni vladaru preko svojih predstavnika i nikome drugom. Još nešto moramo znati. Ako bi Vlasi i Arbanasi sišli sa planine i nastanali se u selu, što je bila uobičajena pojava u kasnom srednjem vijeku, i ako bi počeli da žive kao i Sloveni - sjedjelačkim načinom života, oni bi prelazili u kategoriju srbalja i na to su ih prisiljavali zakoni Nemanjića.

Mnogo radnih obaveza za Slovene kod Nemanjića: U vrijeme Nemanjića i njihovih nasljednika srblji su imali ogroman broj radnih obaveza; plaćali su vladaru soće - jedan perper ili kabal žita na svako domaćinstvo.

Zavisno stanovništvo još je imalo obaveze "građenje i popravljanje vojnih utvrđenja (‘gradozidanije’), a ponekad i čuvanje tvrđava (‘gradobljudenije’). Svojim dažbinama zavisno stanovništvo je povremeno i delimično izdržavalo vladara, njegovu porodicu, pratnju poslugu, članove državne uprave, zvanične predstavnike stranih države. . . Dažbine su se obično svodile na davanje predviđene količine hrane za ljude – ‘obrok’, i na davanje potrebne hrane konjima na kojima se putovalo – ‘pozobi’. Kada je vladar imao izuzetne rashode a njih je bilo, podmirivani su obaveznim ‘poklonima’. . . u vidu ‘priselice’ bilo dužno da nadoknađuje štetu koju bi putnicima i trgovcima pričinili lopovi i razbojnici. Od češćih obaveza prema vladaru treba pomenuti i ‘ponos’, tj. prenošenje vladarevih stvari do određenog mesta. . .

Zavisno stanovništvo imalo je čitav niz obaveza prema vlasteli kao feudalnim gospodarima, ali su o tome sačuvana više posredna nego neposredna obaveštenja. Ono je obavljalo sve poljske radove. . . bilo da su to oranice namenjene gajenju žitarica ili vinogradi. Sav prihod koji bi se na taj način ostvarivao pripadao je jedino vlastelinu, što je činilo jedan od glavnih izvora njegovog bogatstva." (Miloš Blagojević, Istorija srpskoga naroda, I knjiga, Beograd, 1981)

0308dusanovzakonikVladimir Ćorović piše: "Seljak je u XIV veku morao 104 dana godišnje besplatno raditi za svog vlasnika kao redovan posao, a bilo je uz to i izuzetnih rabota" (Vladimir Ćorović, Istorija srpskog naroda, www.rastko.rs)

Čuveni vizantolog Ostrogorski piše: „Dok su na srpskim zemljoposedima seljaci po pravilu radili u toku cele godine dva dana nedeljno za svog gospodara, a povrh toga su vršili i određene specijalne rabote, dotle su vizantijski seljaci obično radili za svog gospodara samo jedanput mesečno. . . ” (Georgije Ostrogorski, O vizantijskom feudalizmu, Pronija, Beograd, 1969. strana 294)

Seljaci su bili nesposobni za aktivno ratovanje: Sloveni/Srbi - plemstvo, su naravno aktivno davali vojnu službu, ali takozvani obični srblji su imali veliki broj radnih obaveza, te praktično nijesu ni davali vojnu obavezu, osim u slučaju krajnje nužde.

Sima Ćirković piše o vojsci kod kasnijih Nemanjića. Kod nas je ovo skoro nepoznato, vlada uvjerenje da su za Nemanjiće ratovali sve sami Srbi i niko više, ali: "U vreme vladara osvajača srpska država je u vojnicima deficitarna, pa se uzimaju strani najamnici: Katalonci, Turkopuli (pokršteni Turci), Nemci, koji su dugo bili u službi Dušanovoj." (Sima Ćirković, Srbi u srednjem veku, Beograd, 1985, str 196)

Odmah zatim nastavlja Ćirković: "U kasnom srednjem veku udeo ratnika nije zavisio od raspoloženja ili predispozicija, već od društvene raslojenosti. Uslova za masovno podizanje ratnika bilo je tamo gde se očuvao slobodni elemenat, sposoban da ima konja i oružje. U tom pogledu su velike bile razlike između zemljoradničkih oblasti, gde su ljudi vezani za zemlju, razbijeni na male porodice, obavezni na rabote pa otuda i nepodobni i nesposobni da učestvuju u ratovanju, osim u slučajevima krajnje nužde, odbrane svoga kraja" (ista knjiga, str 196).

Naravno da su srblji u kasnom srednjem vijeku pored ogromnog broja radnih obaveza bili nesposobni za ofanzivno ratovanje. Ofanzivno ratovanje u srednjem vijeku nije bilo moguće bez konjice, a za ratovanje na konju bile su potrebne godine vježbanja, isto tako - i za vještinu mačevanja i borbe u punom ratnom oklopu bila je potrebna velika vještina. Zato su vojsku za osvajačke pohode popunjavali slobodni ljudi iz planina. Nastavlja Ćirković, napravio je podjelu na zemljoradnike, nesposobne za ofanzivno ratovanje "...i oblasti stočara sa katunskim zajednicama slobodnih i pokretnih brastvenika, koji su sami uzgajali konje. U istoriji ratova na Balkanu Vlasi i Arbanasi zato zauzimaju istaknuto mesto. Već se Dušan u značajnoj meri oslanjao na Arbanase..." (ista knjiga, str 196)

Zahvaljujući mitomaniji koja vlada kod nas, postoji predubjeđenje da su Srbi u vrijeme Nemanjića bili strašni vitezovi, koji su imali carstvo, a to carstvo su zadobili velikim junaštvom, podrazumijeva se, u ogromnim bitkama. Međutim, siguran sam, kad bi se napravila anketa u kojoj bi narod i u Srbiji i u Crnoj Gori bio upitan - znate li za neku veliku pobjedu Srba u srednjem vijeku, 90 odsto posto anketiranih ne bi umjelo da navede nijednu jedinu.

0308macU vrijeme Nemanjića plemstvo se nije popunjvalo od Slovena/Srba: Član 173. "Dušanovog zakonika” kaže: „O podvođenju: Vlastela i vlasteličići, koji dolaze na dvor carev, ili Grk, ili Nemac ili Srbin, ili vlastelin i drugi koji bilo, ako dovede sa sobom razbojnika ili lopova, da se onaj gospodar kazni kao lopov i razbojnik.” (www.dusanov-zakonik.com). Dakle, Srbi se kao plemići navode na trećem mjestu, mada, izgleda da u srednjem vijeku redosljed navođenja po veličini nije bio bitan, nemoguće je da je u Dušanovoj državi bilo više njemačkog plemstva od slovenskog/srpskog. Među plemstvom je naravno bilo i mnogo Vlaha i Albanaca.

U Srbiji Nemanjića vjerovatno je bilo dosta slovenskog/srpskog - malog i većeg plemstva, ostataka slobodnih slovenskih seljaka iz ranog srednjeg vijeka. Ali, u kasnom srednjem vijeku plemstvo se nije popunjavalo iz redova Srba jer su svi Srbi osim pripadnika plemstva, bili podjarmljeni, pretvoreni u zavisne seljake - srblje, a prelazak iz redova zavisnih seljaka/srbalja u redove plemstva nije bio moguć. Kad su slovenske/srpske plemićke kuće izumirale, na njihovo mjesto nijesu dolazili drugi Sloveni, već je plemstvo popunjavano iz redova slobodnih ljudi - Vlaha, Albanaca i stranaca. Sima Ćirković piše kako se sitno plemstvo uspinjalo u hijerarhiji, između ostalih i Balšići i Crnojevići: "Primeri nekih istaknutih rodova, kao što su bili Balšići, zatim Kalođurđevići-Crnojevići, Mazareki, Spani, pokazuju da je put društvenog uspona bio otvoren i vlaškom i arbanaškom elementu.” (Sima Ćirković, Srbi u srednjem veku, Beograd, 1985, str 197).

0308spremicA na strani 89 iste knjige Ćirković kaže: "Kao ratnici Vlasi i Arbanasi su prodirali među plemstvo, a svoju društvenu promociju su plaćali slavizacijom ."

Prihodi kasnijih Nemanjića su uglavnom dolazili od rudnika srebra i drugih metala kojih je bilo dosta u Srbiji toga doba. Rudnici oko Novog Brda bili su glavno središte rudarstva u Srbiji, te je shodno tome Novo Brdo bilo bez premca najvažniji grad u srednjevjekovnoj Srbiji. Momčilo Spremić piše: „Novobrdske vojvode imale su neobičnu važnu ulogu, jer je odbrana bila od izuzetnog značaja za celu zemlju.“ (M. Spremić, Đurađ Branković i njegovo doba, Beograd, 1999).

A zapovjednik najvažnijeg grada u Srbijii pred pad pod Turke bio je Albanac Petar Span, akademik Spremić piše u istoj knjizi: "Aleksa, sin Petra Spana, dakle arbanaškog porekla, bio je 1454. despotov vojvoda u Novom Brdu.” (http://i43.tinypic.com/2eex9qv.jpg) Pred pad Srbije pod Turke mnogi plemići oko despota Đurđa Brankovića bili su stranci: Grci, Dubrovčani, Albanci...

Ponižavajuće zakonske odredbe za Srbe u kasnom srednjem vijeku: U knjizi „Despot Stefan Lazarević” (Stanojlović i Gajić, Beograd, 1894, strane 110 i 111 link: www.scribd.com/doc/26856477/Despot-Stefan-Lazarevic), prikazan je ugovor između Dubrovčana i srpskog despota Stefana Lazarevića, potpisan u Borči 2. dec. 1405. god.

U članu 5 je stojalo: "Ako Dubrovčanin dȃ svoju robu Srbinu na veru, pa mu ovaj ne bi priznao, da se Dubrovčanin zakune svojom verom i dušom šta mu jje dao pa mu je tada Srbin dužan platiti." Dakle u imovinskom sporu između Srbina i Dubrovčanina pred sudom u Srbiji dovoljna je bila zakletva Dubrovčanina i nakon toga Srbinova riječ nije vrijeđela ništa. Despot Stefan je kasnije zanemario to pravo Dubrovčana.

0308srednjevjekovnikonjanikU ediciji „Istorija srpskoga naroda” (II knjiga, Doba borbi za očuvanje i obnovu države 1371-1537, Beograd, 1994), na stranama 107 i 108, kaže se: „Zanemario je takođe staro pravo Dubrovčana da pred porotom u trgovačkom sporu sa Srbima – dužnicima, važi samo njihova zakletva, a to je bila krupna povlastica za dubrovačke trgovce.

Međutim, despot Đurađ Branković, posljednji vladar Srbije pred njen pad pod Osmanlije, vratio je Dubrovčanima ovo nestvarno pravo. Momčilo Spremić u knjizi „Despot Đurađ Branković i njegovo doba” (Clio, Beograd, 1999) predstavio je povelju Đurđa Brankovića Dubrovčananima koju je despot izdao 27. XII 1428. godine. Član 9. ove povelje nam govori da je Srbinova izjava u imovinskoj raspravi pred sudom bezvrijedna – u odnosu na Dubrovčaninovu. "9. Da se veruje Dubrovčaninu, koji se mora zakleti, da je dao imanje na veru Srbinu, ako ovaj kasnije porekne". (str 130 http://i40.tinypic.com/1zwm0jr.jpg)

Kad se sagledaju sve ove činjenice neozbiljno djeluju tvrdnje srpskih nacionalista kako su vladari Srbije branili od Osmanlija srpski narod i Evropu. Oni su samo branili svoja privatna vlasništva, svoje feude i ništa drugo.

 

Miroslav ĆOSOVIĆ

 

Komentari: 67

Vergilije

03. 08. 2013 - 04:28

"Kad se sagledaju sve ove činjenice neozbiljno djeluju tvrdnje srpskih nacionalista kako su vladari Srbije branili od Osmanlija srpski narod i Evropu. Oni su samo branili svoja privatna vlasništva, svoje feude i ništa drugo." - Isto je i danas. Evo ko je na čelu SPC u Crnoj Gori do li potomak tih slovenizovanih arbanasa Risto Radović. V.

03. 08. 2013 - 22:22

Srpski akademik Miloš Blagojević Srbe napisao malim početnim slovom, da nije Dukljanin ili Montenegrin? Pogledajte: http://i39.tinypic.com/2cp7s00.jpg
Tumbas

03. 08. 2013 - 19:03

Shvatio sam da sam pogriješio g-dine Anonimuse : precijenio sam Vas i pokušao da Vam ponešto objasnim. Vi ste, ipak, najbolji u svom društvu, u saradnji i komunikaciji sa g-đom Marinom !

03. 08. 2013 - 19:58

Tumbas pogledaj ovo čudo, Srbinova riječ nasuprot Dubrovčaninove nije vrijeđela ništa! Povelja Đurđa Brankovića Dubrovčananima, koju je despot izdao 27. XII 1428. godine: "9. Da se veruje Dubrovčaninu, koji se mora zakleti, da je dao imanje na veru Srbinu, ako ovaj kasnije porekne". Link: http://i40.tinypic.com/1zwm0jr.jpg Nije ovo Gorski Vijenac na koji si posrbljen, ovo je prava istorija.
Jole Drinjak,penzioner Prčanj

03. 08. 2013 - 20:37

..."pedja",ne mlati riječima kao konj zobnicom!

03. 08. 2013 - 23:11

Jadni ste i vi sto komentarisete i ovaj portal. Ima li vece muke i kosmara nego kad montenegrini saznaju da su srbi nekad bili. Bicete i filipinci samo ako vam to zadnjici bude valjalo. Kruska pod krusku pada. Svaka nakaradna ideja se na ovim prostorima odlicno primala. O cemu ce k.... no o postenju, a dukljani o istoriji.

03. 08. 2013 - 23:38

Monteneegrini su to saznali od najboljih srpskih istoričara, pogledaj ko se citira u tekstu: Akademik Vladimir Ćorović Akademik Konstantin Jireček Akademik Sima Ćirković Akademik Momčilo Spremić Akademik Branislav Đurđev Akademik Miloš Blagojević Druga je stvar što su tebi dal u rukei poetičesku fantaziju - Gorski Vijenac, a sve ostalo od tebe sakrili. Sad si posrbljen, guraj te bajke koje imaš, drž se poezije, mitova i fantazija. Nemaš ništa drugo.
FORMICA

05. 08. 2013 - 12:51

Ada što ćemo kad nam je istorija neprekidna evo 1.000 godina, a ne kao kulturni bratski narodi po 100, 150 godina u vrh glave sva istorija.
Crnogorac

04. 08. 2013 - 08:11

Zamisli koji je trud ulozio Cosovic pisuci ovo, mucio se danima trazeci isjecke iz raznih knjiga i pokusavajuci da dokaze ...ilo. Ovako cemo, ako su Srbi bili ratari i sirotinja kao sto Cosovic kaze, kako to da su imali Carevinu ,Zakonik, Manastira i Crkava ne zna im se broj . Samo okolina Ohrida koju su drzali Mrnjavcevici imala je vise od 500 Manastira (Kingdom of Prilep). Kako to da su bili toliko bogati da su mogli da prave zaduzbine na svakom koraku , a Cosovic nam prica o ratarima i sirotinji koja nije imala nikakva prava. Sto se tice Njemaca, to je tacno da su gardu Dusanovu cinili uglavnom Njemci, jer su pokusali da ga ubiju najmanje dva puta . To pise u knjigama i Cosovic se stidi na napise . Zamisli Srpski Car je bio toliko mocan u to vrijeme da je imao njemacku gardu . Ili ga to mozda previse asocira na Vatikan i Svajcarsku gardu ? O Skadru i Arnautima cemo drugom prilikom kad se dotakne te teme ...

04. 08. 2013 - 17:05

Nikad se nijedan Nemanjić, Mrnjavčević, Hrebeljanović, Branković nije deklarisao kao Srbin. Mrnjavčevići su bili Vlasi, naravno.
Vucina Djurovic

04. 08. 2013 - 08:30

Sve vise je ljudi zainteresovonih za istoriju. Veoma zanimljive tekstove je g Miroslav Cosovic do sada plasirao. Prosto ne treba dozvoliti da stogodisnje a i 200 godisnje istorijske neistine ostanu netaknute. Mladja generacija i generacija koja stasava ne moze biti obmanuta ona samo cita sa interneta i ne slusa nikoga. Neistina mlade razzesti. Nasa starija generacija, narocito ova na zalasku, moze samo da se stidi kako je mogla bezuslovno i nekriticki zivjeti u propagandnoj istoriji Trenutno istorijske lazi jedino rabi SPC, i to ih rabi bez stida, onako guslarski i mitomanski. Tu i ne bi bilo nista lose, da se mitomanija ne zloupotrebljava za populisticku politiku, svakog trenutka spremnu da je SPC ukljuci u "dogadjanje naroda", sto koci promicanje u nasoj krhkoj demokratiji da postanemo tolerantno drustvo. Odgovornost za masovno sirenje natolerancije u CG ljutili se ili ne pripada samo SPC u.
Jole Drinjak,penzioner Prčanj

04. 08. 2013 - 10:56

...Đuroviću-znate li kako se zove onaj naš daleko čuveni antropol(it)og- magstrirao na mitomaniji i "lažima" Srpske PC-pa kaže da se u prvoj polovici 19.vijeka na BAJKAMA Vladike Rada(o Vladiko jat te naša i tebe i ta tvoja Epohalna djela-"BAJKE"?) i Knjaza Nikole razvijalo posrbvljavanje Crnogoraca?Znate gospodine Vučina-ajde da prihvatio djela Vladike Rada-kao "opaka djela" po razvoj svijesti kod Crnogoraca u naznačenom vremenu(uticaj priučenog učitelja Sime Sarajlije,pa Ilije Garašanina i dr?)! Ali ovaj magistarski rad prihvatiti u dijelu koji se odnosi na na Knjaza Nikolu da je u prvoj polovici19.vijeka bisao "BAJKE",je malo i previše?! Zar ne-polazeći od činjenice da je Nikola Mirkov Petrović rođen u prvoj polovici 19.vijeka(1841!)?Nije valda da je počeo pisati svoja djela("BAJKE"),još u utrobi svoje majke?
FORMICA

05. 08. 2013 - 13:00

A ko ti je rekao da su Srbui imali carevinu, zakonik, manastire i crkve kojima se nezna broja? To su sve radili feudalci koji nijesu etnička niti nacionalna kategorija već socijalni sloj, lupeški kriminalni stalež. Ohrid i onako nije srpski. Srbi nijesu napravili nijednu zadužbinu jer su jedva preživljavali, pa jedva su dočekali Turke da im maknu s vrata nezasite pohlepne feudalce. Dušanova garda sastavljena od Njemaca nije nijednom pokušala ubiti poslodavca, to je loše za posao, ali ga je zato štitila od drugih feudalaca s njegovog dviora koji su mu na kraju i došli glave. Dušan nije bio srpski car, ako je uopšte bio priznat za cara, nego je nezaqkonito prisvojio titulu cara što opet nema nikakve veze sa Srbima, jer je vlastela prosti narod prezirala iz dna duše, a koliko ga je cijenila vidi se kako su naseljavali Sae da kopaju rude i Njemce da ratuju.
Crnogorac

19. 08. 2013 - 23:54

Samo za tebe mala lekcija, da ne ostanes na nivou osnovca . Kao sto rekoh samo okolina Ohrida imala je vise od 500 manastira i crkava, sve zaduzbine Srpskih plemica. Od tih 500 Turci su unistili i spalili 99 % tvoji sledbenici . Pitanje koje se odmah postavlja je ,kako to da su oni gradili toliko zaduzbina a Cosovic prica o siromasnom narodu ? Odgovor je vrlo lagan i logican : da bi mogao da pravis zaduzbine prvo si trebao da budes bogat i medju najnaprednijim narodima (drzavama) tog vremena . Carigrad je bio broj 1 i Vizantija . Kad malo razmislis ako su Srbi i Nemanjici ratovali protiv Vizantije i drzali cak Peloponez jedno vrijeme i imali carevinu priznatu od Vizantije, onda se kockice slazu lagano . Vidim da si naucio da su Njemci bili garda bas iz tog razloga ,ali nisi pazljivo procitao moj tekst . Bas zbog svih tih gradjevina ,od kojih je malo toga ostalo poslije najezde divljih hordi sa istoka , RENESANSA je zaceta bas na tim prostorima Srbije Nemanjica i prenijeta u Italiju i dalje . To je lekcija broj 1 za tebe i Cosovica . Kad savladate gradivo ,idemo dalje ...

27. 08. 2013 - 19:44

Oliver izgleda više zna od njih: Akademik Vladimir Ćorović Akademik Konstantin Jireček Akademik Sima Ćirković Akademik Momčilo Spremić Akademik Branislav Đurđev Akademik Miloš Blagojević Olivere, dobro bi bilo da napišeš jednu knjigu i dokažeš da oni nijesu imali pojma o čemu pričaju? hahaha

31. 08. 2013 - 15:16

Koja knjiga? Gorski Vijenac? Tačno, odavno je napisana i tu su i nastali Srbi u Crnoj Gori. Znaš one bajke "Srpkinja ga koš rađala nije" "te bi Srbin danas Srbom bio" Znaš i sam kad su te posrbljavali da su ti svakodnevno to poazivali. I ti si zaključio da si Srbin zbog Gorskog vijenca. Niko ti nije rekao da je to političko djelo prije svega.
Novi komentar