
Stankulesku je, prema riječima svog advokata Katalina Dankua, preminuo u staračkom domu nakon pretrpljenog srčanog udara.
Bivši general je držao visoku poziciju u Čaušeskuovom režimu kad je poslat u Temišvar 1989. godine da razbije proteste protiv Čaušeskuove vladavine.
Nekoliko dana kasnije se Stankulesku, međutim, okrenuo protiv tadašnjeg predsjednika države i bio je jedan od ključnih organizatora suđenja, koje je rezultovalo pogubljenjem Čaušeskua i njegove supruge Elene.
Na protestima u Temišvaru, koji su označili početak pobune protiv Čaušeskuovog režima, poginula su 72 demonstranta, a njih 253 je povrijeđeno.
Stankulesku je zbog svoje uloge u smrti demonstranata bio osuđen na 15 godina zatvora, a pušten je iz zatvora 2014. godine.