Možda je do prije tri-četiri godine unazad sve izgledalo bezazleno, čak i simpatično sa stanovišta nedovoljnog razumijevanja procesa koji je počeo znatno prije 2006. kad je postalo sasvim izvjesno da je referendum o obnovi crnogorske nezavisnosti samo pitanje dana.
Sve češći misionari; sve brojnije škole Kurana; sve posjećenija predavanja i seminari vehabističkih tumača Kurana. Zatim: ženska Medresa, kao provokativan odgovor na svojevrsnu reformu vjerskog obrazovnog sistema. I tako redom…
Ignorisanje
I sve to apsolutno izvan i nasuprot obrazovnog i vaspitnog sistema Islamske zajednice u Crnoj Gori, njenih organa, ali i ustanova i institucija. I bez obzira na sporazum IZ i crnogorske države.
No, nije ni tada, a ni sada beznačajan broj zvaničnika i uglednika koji te i slične „pojave“ smatraju poželjnim bogatstvom različitosti, pa i svjedočanstvom demokratičnosti mlade crnogorske države.
Pretežno sa pozicija nadmenog ignorisanja brojnih važnih, a očiglednih „detalja“, radije su uživali u lagodnosti akademskih ili rasprava političko-ideoloških istomišljenika. Naravno, o multietičnosti, multikulturalnosti i multikonfesionalnosti, kao temeljima savremenih društava kakvo je (i) crnogorsko.
I po pravilu, ne obraćajući pažnju na već tada više nego očigledna kretanja u okruženju, posebno unutar islamskih vjerskih zajednica u BiH, Srbiji, na Kosovu i Makedoniji...
„Sandžaklizacija“
Nasuprot tome, od čelnih ljudi Islamske zajednice stizala su upozorenja da se radi o sve otvorenijim pokušajima radikalizovanja odnosa unutar populacije muslimanske vjeroispovijesti; o unošenju razdora među narodom i, na koncu, o obezvređivanju referendumske odluke za koju se izjasnilo više od 95 odsto ovdašnjih Bošnjaka, odnosno muslimana. Na udaru su, pored IZ i sve političke stranke i partije, pa i dio nevladinih organizacija koje pretežno čine građani islamske vjeroispovijesti.
Novopazarski inspiratori procesa „sandžaklizacije“, koju je, do skoro, predvodio bivši muftija sandžački Muamer efendija Zukorlić, našli su u rožajskom hafizu Abdurahmanu efendiji Kujeviću veoma pouzdanog „izaslanika“ za Crnu Goru, a u bivšem potpredsjedniku Bošnjačke stranke Hazbiji Kalaču, revnosnog izvršitelja političkih zadataka. Njega će efendije Zukorlić i Kujević staviti na čelo Bošnjačke demokratske zajednice, rožajske filijale čija je centrala u Novom Pazaru.
Ideologije
U međuvremenu, u jednoj privatnoj kući, na dvadesetak metara od centralnog rožajskog trga, otvoreno je takozvano sandžačko muftijstvo, a zatim i ženska Medresa sa 15 do 20 polaznica, pretežno iz Srbije i Crne Gore. Ni za jednu od pomenutih „institucija“ niti je tražen, niti je dobijen bilo kakav zvanični dokument; odobrenje ili dozvola.
(Opširnije čitajte u današnjoj Pobjedi)