Engleski stručnjak tvrdi: Da je Jugoslavija preživjela, danas bi bila svjetska sila!

Šta bi bilo da je Jugoslavija preživjela? Sigurno je da bi svijet danas bio potpuno drugačije mjesto.
Objavljeno: 22. 10. 2019 - 14:49 Promjenite veličinu teksta: A A A

Za početak, zbog prisustva Pokreta nesvrstanih, Evropska unija bi bila daleko slabija i manje uticajna u svijetu. Cijela Evropa bi hrlila u Beograd, a iz njega u šest republika koje se danas tuku oko mrvica iz Brisela - piše Fil Batler u svom autorskom tekstu.

>>>How Yugoslavia was Syrianized 25 years ago

Svi smo svjesni dvije “činjenice”. Prvo, Jugoslavija se raspala zbog uplitanja Zapada kome nije odgovaralo da ima jaku i moćnu zemlju u srcu Evrope. Drugo, Jugoslavija se nikada ne bi raspala da jugoslovenski narodi nisu u sebi nosili sjeme tog raspada, da nisu bili plodno tle za propast. Imajući obje te stvari u vidu, odlučili smo da vam prenesemo najzanimljivije delove autorskog teksta “Kako je Jugoslavija sirijanizovana prije 25 godina” Fila Batlera, britanskog stručnjaka za Istočnu Evropu.

Vjerujemo da će vas mnogi odlomci iznenaditi, a neki će vas i oduševiti zbog onog “šta bi bilo kad bi bilo”. Mnogi od vas, koji su živjeli u toj bivšoj Jugoslaviji, možda će zatvoriti oči i plakati jer će shvatiti da su izgubili mnogo više od puke zajedničke države. Izgubili su svjetlu budućnost kakva je mogla da bude.

“U alternativnom univerzumu, šta bi bilo da Jugoslavija i dalje postoji? U ovom današnjem ključnom trenutku istorije, apsolutno je neophodno da se pozabavimo dešavanjima u poslednjih 25 godina, a Jugoslavija i zapadna intervencija u njoj možda je najbolje mjesto odakle treba da se krene. Možete li da zamislite Evropu u kojoj je Jugoslavija jedan od najvažnijih igrača? Ja mogu. Jugoslavija je zapravo bila jedan od najvećih kulturnih i ljudskih eksperimenata u istoriji.

Formirana na međi bivše Austrougarske monarhije i Osmanlijskog carstva, Jugoslavija je spojila narode iz oba kulturna kruga na način koji nije viđen još od vremena Aleksandra Velikog.

Eksperiment je trajao nešto više od pola vijeka, a ideja je bila stvaranje jedinstvene države za sve južnoslovenske narode. Premda je Jugoslavija djelimično bila geostrateški projekat Britanije i Francuske sa ciljem obuzdavanja Njemačke, u osnovi je to bila razumna i pravedna ideja. Odredbe Krfske deklaracije su pozivale na stvaranje ustavne monarhije slične engleskoj, i iako je kralj Aleksandar u jednom trenutku suspendovao ustav i izbore, ovaj projekat je i dalje obećavao. Rat, političke mahinacije, unutrašnji i spoljašnji pritisci su se okomoili na ovu svjetsku silu u usponu i kao što to obično biva u ovakvim eksperimentima, autoritarna vlast je postala neophodna i čak poželjna.

Kada je na vlast došao nacionalni heroj, diktator i globalni “selebriti”, Josip Broz Tito, Jugoslavija je na svjetsku scenu izašla u punom kapacitetu. Njegova uloga u osnivanju Pokreta nesvrstanih je bila i velikodušna i ekstremno značajna, posebno za narode same Jugoslavije; uostalom, njeni temelji su položeni upravo u Beogradu 1961. godine.

Kada se na raspad Jugoslavije gleda iz ove perspektive, vidi se geostrateško razmišljanje Vašingtona i nikome nisu potrebni tink-tenk instituti da bi spoznali zbog čega je predsednik Bil Klinton čekao 1995. godinu da bi intervenisao u Bosni. Klinton je zapravo samo nastavljao politiku destabilizacije jugoslovenskog socijalizma, koju je utemeljio njegov prethodnik Džordž Buš Stariji. Sada znamo da su pobunjenici koje je tajno obučavala Amerika odigrali ključnu ulogu u rasparčavanju te regije putem organizacije poznate kao Atlantska brigada sastavljena od oko 400 boraca, koja se na Kosovu borila rame uz rame sa OVK.

Priča jednog Francuza koji je obučavao pripadnike Atlantske brigade podsjeća na ono što se posljednjih godina dešavalo u Ukrajini, Libiji i Siriji. Vide se obrasci koji nas vode kao istini: užasna polja smrti u legitimnoj državi Jugoslaviji, investitori koji otimaju ono što je preteklo, mrlje na rukama američkih predsjednika, britanskih lordova i neonacističkih njemačkih industrijalaca.

Jugoslavija je postala šablon za Avganistan, Irak, Arapskojeće i Ukrajinu. Priča o genocidu u ime demokratije je previše odvratna da bi se o njoj govorilo. Većina ljudi u ovim nacijama je vraćena 200 godina unazad, u vrstu srednjovjekovne egzistencije bez nade. Jedini izlaz bivši Jugosloveni danas vide, prirodno, u EU i NATO-u. Svakako su u sukobu na Kosovu obje strane činile zločine, kao i drugdje u jugoslovenskim ratovima. To nije suština onoga što pričam, već totalitet katastrofe.

Prije svega, narodi nekadašnje Jugoslavije više nemaju svoj stvarni glas. Drugo, rasturanje te nacije dovelo je do smrti i progonstva više miliona ljudi. To je druga priča. Moja “fantazija” o Jugoslaviji bi trebalo da otvori oči.
Jugoslavija je izgrađena na ideji da bi Južni Sloveni trebalo da prestanu da budu slabi i podijeljeni. Ujedinjena nacija Jugoslavije nije bila laka meta imperijalističkim namjerama kakve vidimo danas.

Činjenica je da je nakon Drugog svjetskog rata, socijalistička Jugoslavija postala evropska priča o uspjehu. Između 1960. i 1980. godine ta je zemlja doživela možda najživahniji privredni i društveni rast u svijetu: pristojan životni standard, besplatno zdravstvo i školstvo, garantovano pravo na posao, jednomjesečni plaćeni odmor, stopa pismenosti preko 90 odsto i očekivani životni vijek od 72 godine.

Koliko je meni poznato, nijedna od novonastalih balkanskih država ne može da se pohvali ni sa upola takvim prosperitetom. Bio je to prosperitet zbog koga su zapadne interesne grupe željele da unište Jugoslaviju.

Svi narodi Jugoslavije takođe su uživali i u besplatnim stanovima, te pristupačnom javnom prevozu i komunalijama. Neprofitna preduzeća su takođe bila u javnim rukama, što opet nije odgovaralo zapadnim demokratijama.Toj zemlji nije smjelo da se dozvoli da se nadmeće sa Nemačkom, Francuskom i posebno ne Britanijom, a ni londonski i luksemburški bankari nisu mogli da izvlače milijarde iz socijalističkog sistema.
Jugoslavija je morala da umre.

Majkl Parenti – nagrađivani autor i politički naučnik, gostujući profesor Instituta za studije politike u Vašingtonu – opisao je šta je bio cilj Amerike u vezi sa Jugoslavijom: pretvoriti jugoslovenski prostor u prostor Trećeg svijeta koji neće biti sposoban da ide sopstvenim putem razvoja, u prostor sa razbijenom ekonomijom, sa prirodnim resursima koji su potpuno otvoreni multinacionalnim korporacijama (posebno Kosovo bogato mineralima).

Takođe, cilj je bio pretvoriti Jugoslaviju i u prostor u kojem žive osiromašeni, ali pismeni i obučeni ljudi koji će morati da rade za male pare i koji će zahvaljujući tome dovesti do pada plata u Zapadnoj Evropi. I još nešto: cilj je bio razbiti naftnu, inženjersku, rudarsku, automobilsku i industriju đubriva, kao i brojne druge lakše industrije, kako ne bi mogle da se takmiče sa već postojećim zapadnim proizvođačima.

Ali šta bi bilo da je Jugoslavija preživjela? Šta da je taj veliki etnički i socijalistički eksperiment preživio? Sigurno je da bi svijet danas bio potpuno drugačije mjesto. Za početak, zbog prisustva Pokreta nesvrstanih, Evropska unija bi bila daleko slabija i manje uticajna u svijetu. Cijela Evropa bi hrlila u Beograd, a iz njega u šest republika koje se danas tuku oko mrvica iz Brisela.

1991. godine Jugoslavija je bila 24. u svijetu što se BDP-a tiče. Bosna i Hercegovina je danas 112. i situacija se pogoršava. Hrvatska je 76, mada ju je “Blumberg” nedavno stavio na listu deset najgorih na svijetu. Makedonija je 130. Crna Gora je 149. Slovenija je 81. Srbija je 87. i čini se da je stabilnija od svih ostalih.

Iz lične perspektive, sjećam se onog prosperitetnog momenta bivše Jugoslavije, Zimskih olimpijskih igara u Sarajevu 1984. godine. Bile su to prve zimske igre održane u nekoj komunističkoj zemlji, a baklja je išla od Dubrovnika, preko Splita, Ljubljane, Zagreba i brojnih jugoslovenskih gradova, dok nije došla u Sarajevo. Imena osvajača zlatnih medalja se ne sjećam, ali se sjećam maskote Vučka, djela slovenačkog slikara Jožea Trobeca, koji mi se iz nekog razloga urezao u pamćenje. Taj mali vuk je predstavljao ove balkanske narode. Vukovi igraju bitnu ulogu u jugoslovenskim bajkama, oni su oličenje hrabrosti i snage i simbolizuju zimu.

Sada razmišljam o tome šta bi taj hrabri i snažni narod Jugoslavije sve osvojio, da im se u sudbinu nisu umiješali stranci. Ali, ta nacija je nestala zauvijek.”

 

Komentari: 16

Istina.

22. 10. 2019 - 15:39

Sto se tice raspada Jugoslavije svi znamo razlog. Jedan jedini razlog je pokusaj stvaranja Velike Srbije, glavni krivac je srbija sa svimonim koji su bljajali Slobo slobodo. Sve druge teorije o raspadu Jugoslavije su samo laz.
Vaše "istine"

22. 10. 2019 - 16:04

Poslednji koji su se odrekli Jugoslavije, na žalost, bili su Srbi i Milošević. Zapad je bio uporan, jači i uz pomoć, prvo slovenačkih, zatim hrvatskih i muslimanskih političara i ekstremista uspjeli su izazvati gradjanski rat i raspad Jugoslvaije i to u krvi. Jedino dobro u svoj tragediji ratova devedesetih, po meni, a konačno i većini Srba je raspad Jugoslavije. Nadajmo se da je otišla na istorijsko smetlište za sva vremena. Borba protiv svakog jugoslovenstva mora biti zavjet i obaveza budućim generacijama, jer je konačno svima jasno šta je ona donijela Srbima i prva idruga i terća. Zaključak je jasan.
VEZIR SULEJMAN

22. 10. 2019 - 16:05

Kao najveći i najmnogobrojniji,oni su i najodgovorniji.Zloupotrijebili JNA,leglo paravojski,povampirenog četništva.U krvavom raspadu,ostali nacionalizmi,posebno hrvatski,doprinose uništenju,pametne i plemenite ideje,ujedinjenja Južnih Slovena.,,ŽIVI,ŽIVI,DUH SLOVENSKI,ŽIVJET ĆE VJEKOV'MA...
xy

22. 10. 2019 - 16:23

Prijatelju u ovome što si napisao nema spora. Jugoslaviju je i formalno prva razbila Srbija. Svojim ustavom koji je donela 1990. godine ona se i formalno izdvojila iz ustavnog poretka SFRJ. Imate to kod Darka Šukovića u razgovoru sa pok. advokatom Srđom Popovićem. Posle tog nasilnog izdvajanja kroz ustavne odredbe usledio je niz zakona koji potvrđuju izlazak iz federacije. Sve što je Srbija pričala je bezočna laž, kako i dolikuje četnicima.
LAŽ I ISTINA

22. 10. 2019 - 16:45

Laži su u komunističkom periodu bile svojstvene komunistima. I država im je bila satkana od laži za to je tako i prošla. Četnici su bila narodna i jedina vojska koja je štitila narod, kako od okupatora, tako i od komunista i kvislinga za vrijeme rata. Uostalom oni su u Srbiji i u svijetu dobili konačno priznanje, a vi živite u sopstvenim i komunističkim "istinama", ako vam je tako lakše. Ali, činjenice nećete promijeniti.
xy

22. 10. 2019 - 19:51

(1) Nikakvo priznanje pukovnik Mihailović i njegove pijandure ozloglašene pod imenom četnici, nisu dobili. Naprotiv, pohvatani su kao teroristi posle rata i streljani. Ako misliš na "međunarodna priznanja", ni Amerika ni Francuska nisu potvrdile ta odlikovanja. Nema ih, nisu zavedena, odbijena su. Draža nije odlikovan što se tiče Amerike i Francuske. (2) Ako si pismen, pogledaj npr. šta o njemu pišu Britanika ili Muzej holokausta u Njujrku. To su dva glavna saveznika koja su posle rata bila za četnika, ali kada se ginulo podržavali su Tita. Danas, kao i pre 30 ili 50 godina, 90% istoričara, i domaćih i stranih, za Mihailovića kaže da je bio kolaboracionsta i zločinac.
Potpitanje

22. 10. 2019 - 21:28

Kad je tako zašto je Kralj iz Londona naredio četnicima u septebru 1944. da se stave pod Titovu komandu? Draža nije izvršio naredbu svog vrhovnog komandanta.
Igor

22. 10. 2019 - 16:06

Šta bi bilo kad bi bilo. nagadjanja i gledanje u pasulj. Dokazele su sve Jugoslavije, a komunistička posebno koliko su bile dobre i prosperitetne. Kao so u oči. Vrijeme je najbolji sudija. Da je što valjala i opstala bi. Nikad više Jugoslavija!
xy

22. 10. 2019 - 16:24

"Vrijeme jeste najbolji sudija" samo budalama ni to nije dovoljno.
24276

22. 10. 2019 - 16:49

Da su se Srbi riješili Miloševića umjesto Stambolića i /ili Đinđića mažda bi SFRJ i opstala!
xy

22. 10. 2019 - 19:56

Đinđića ne računajte. U Srbiji nikada pre i posle nešto malo komunista, nije bilo razilaženja po pitanju stvaranja etnički čiste velike Srbije. Oni su se i u poslednjem ratu sukobljavali samo oko plena. Stambolić da, on je poslednji srpski komunista koji je bio i demokrata. Ostali, kao Milošević ili Vuk Drašković ili Voja Šešelj, ili Velja Ilić (nemojte se čuditi svi su oni bili komunistički funkcioneri), su u duši, od rođenja, na genetskom nivou, nacionalisti a to je isto što i četnici. Pa zar se nije kompletna ta bagra na kraju stavila pod Dražinu komandu, kao 1989. pod Slobinu.
Zabluda i nesreća...

22. 10. 2019 - 16:50

...to je bila prva, a posebno druga Jugoslavija. Grobnice srpskog naroda koji je stvorio i prvu i drugu. Svaku Jugoslaviju u mutnu Moraču. Dosta je bilo, tri miliona mrtvih Srba u dva rata za političkog Frankeštajna zvanog Jugoslavija. Nemoguća i neprirodna tvorevina koja je jela sopstvenu djecu.
Gost

22. 10. 2019 - 21:07

Dobro sto pominjes tri miliona stradalih Srba. Na spomenik G. Principu navedite koliko otpada na njega i njegov herojski gest.
Zaludnja rabota

22. 10. 2019 - 17:30

Ma, imali bi koloniju na Mjesecu, bazu na Marsu, a u orbiti oko Zemlje svemirske stanice veličine omanjeg grada đe bi preko sindikata radnička klasa i poštena inteligencija išli na odmor!
Lilu

22. 10. 2019 - 21:35

Ovo je vec sasvim dobra skica za filmski scenarij, treba tu idealniju verziju Jugoslavije transportovat u neku umjetniku formu.
Свети дух

22. 10. 2019 - 20:00

Заувијек!? Не!
Novi komentar