Egzekucije na javnim mjestima i dalje su dio stvarnosti u Crnoj Gori. Posljednja žrtva je Milić Minja Šaković, ubijen sinoć pod bedemima budvanskog Starog grada.
Nije to prvo ubistvo koje se dogodilo u Crnoj Gori na prometnim mjestima, u doba kada su na njima brojni gosti ili prolaznici. Bilo je tada i slučajnih žrtava.
Na pogrešnom mjestu u pogrešno vrijeme
Upravo se jedno takvo ubistvo dogodilo 2017. godine, kada je meta bio sinoć ubijeni Milić Šaković. Podgoricom je u septembru te godine odjeknula vijest o pucnjavi ispod Gorice, u lokalu “Auto Zete”. Maskirani muškarac tada je pucao u Šakovića. On je preživio, ali ne i Ivan Nedović, koji je bio sa njim za stolom, a koji je, kako se ispostavilo, bio slučajna žrtva.
U lokalu u samom centru Podgorice, na gradskom trgu, u aprilu 2018. godine došlo je do pucnjave u kojoj je ubijen Miloš Šaković, inače brat od strica sinoć ubijenog Milića. Tada je stradao i Radivoje Jovanović – ispostavilo se da je bio slučajna žrtva, da je ubijen samo zato što je sjedio za stolom pored Šakovićevog.
Sve je tada rezultiralo ostavkama direktora Uprave policije Slavka Stojanovića i rukovodioca podgoričke policije Jovice Rečevića.
Dvije godine ranije, gotovo istovjetno ubistvo dogodilo se u jednom lokalu u Bečićima – gdje je na pogrešnom mjestu u pogrešno vrijeme bio niški ginekolog Dragan Zečević. On je ubijen dok je u kafiću uobičajeno pio kafu i čitao novine.
Tada je ubijen i Đorđe Boreta, inače brat od strica Saše Borete, jednog od osuđenih za ubistvo policijskog inspektora Slavoljuba Šćekića.
U okršajima kriminalnih klanova, bilo je i niz drugih ubistava u lokalima, pa i u samoj Budvi.
Sve počelo ubistvom: U crnoj hronici od početka vijeka
Inače, ime sinoć ubijenog Milića Šakovića duže se pojavljivalo u stupcima crne hronike.
Tokom 2005. je sa bratom Markom organizovao sačekušu u kojoj je ubijen Miroje Baošić. Šaković je tada bio sedamnaestogodišnjak, a počinjenom ubistvu prethodila je nešto duža istorija.
Sve je počelo 2003. godine, kada je Marko Šaković u centru Podgorice, kod nekadašnje knjižare “Kultura” zapucao ka Baošiću, nanoseći mu povrede. Tada je metak pogodio i jednu ženu koja je prodavala cigarete. Godinu kasnije, Baošić je na semaforima u Podgorici pucao ka Marku Šakoviću, kojem su se potom u KCCG-u dugo borili za život.
Iznuda, nasilničko ponašanje…
Sljedeći put, Šakovićevo ime pojavljuje se 2010. godine, kada je prema optužnici – sa prijateljem Darkom Lakovićem – pokušao iz jednog magacina da otuđi piće u vrijednosti od 12 hiljada eura. Tada je bio osumnjičen za iznudu, a osuđen je na godinu zatvora.
Dvije godine kasnije, učestvovao je u napadu na članove porodice Škrijelj na Koniku, kada je više osoba napalo i tuklo pištoljem dva muškarca ispred njihove porodične kuće. Šaković je osuđen na pola godine zatvora zbog nasilničkog ponašanja.
Više puta pokušavali da ga ubiju
U već pomenutoj pucnjavi u lokalu “Auto Zete”, kako se govorilo, Šakovićev je život spasio njegov brat Marko, koji se – vidjevši maskiranog napadača – bacio preko njega i odgurnuo ga.
Šakovićevo ime pominje se i u istrazi o ubistvu Aleksandra Stankovića – Saleta Mutavog, inače jednog od vođa navijača beogradskog Partizana. Ubistvo se dogodilo 2016, a policija je kod Šakovića pronašla dva repetirana pištolja. Pušten je na slobodu, pošto je njegov prijatelj kazao kako je oružje njegovo.
Prije tri godine, Šaković je hapšen pod sumnjom da je u martu 2016. godine u Kotoru pokušao da ubije Vojina Stupara i Miloša Radonjića, inače članove ‘kavačkog klana’. Proveo je tada pola godine u pritvoru, ali je ostao pri tvrdnji da u večeri pokušaja ubistva nije bio u Kotoru.
Još jedan pokušaj ubistva Milića Šakovića dogodio se u martu prošle godine. Tada su, kako je saopštila policija, njegovo smaknuće planirali Jovan Marović i Aleksandar Veljović iz Podgorice, te Nikola Mirić i Jovan Trkulja iz Obrenovca.
Tada se spekulisalo da je iza planiranja Šakovićevog ubistva stajao ‘kavački klan’, odnosno njihov vođa Radoje Zvicer, te Milan Vujotić.
Policija je Šakovića označavala kao glavno lice u podgoričkom ogranku ‘škaljarskog klana’.