
Crna Gora preživljava nove oblike sopstvenih životnih kriza. Svakodnevno svjedočimo izrazito negativnim trendovima i nevjerovatnim procesima, zajedničkog imenitelja - ugrožavanja života najveće i domicilne nacije i sopstvene Države. Ovakvim činjenjima od strane njenih najvećih predstavnika neskriveno se i posljedično ugrožava ne samo stabilnost nego i opstanak jedne legitimne savremene evropske države.
Nakon navodne Slobode, koju su na sva svoja promukla i zarđala zvona, najavljivali protagonisti tada neprirodne pobjedničke postizborne koalicije: stranke DF i do tada procrnogorska URA koju su glasali crnogorski suverenisti ni u snu ne sumnjajući da će njihove glasove “Brat Dritan” na tacni servirati Vučićevom Srpskom svetu, Crna Gora nezaustavljivo i naočigled svih klizi u krizni put nestajanja.
Treća po redu skupštinska većina i treća po redu post DPSovska vlada (44), više od Druge (43), a Druga više od Prve (42), sve otvorenije i sve jače guraju prst u oči Crnogorcima i Crnoj Gori.
Mnogi naivni su mislili da smo nakon bahatog DPS-a dotakli dno sa premijerom Krivokapićem, ali očigledno je - pogriješili su. Sve naredne političke garniture bile su gore od prethodnih.
Kako sada naivno izgleda tadašnje ubjeđivanje poraženog DPS-a, da će nakon sklapanja koalicije sa prevarnom Urom, vratiti Crnu Goru na put stabilnosti i predvidivosti? Ali avaj, 44. premijer je u tajnosti stavio sramni kvislinški potpis na tzv. Temeljni ugovor, koji je ranije njegov bivši šef Krivokapić uporno odlagao.
Nakon pobjede PES-a, uprkos više puta javno izrečenim neistinama o sopstvenom državljanstvu njenog lidera Spajića, svjedočimo njegovom ignorisanju i potajnom aminovanju svekolikog brukanja i ponižavanja Države i crnogorske nacije, od strane njegovih koalicionih partnera - Vučićevih ekspozitura u Crnoj Gori.
Zapravo je sve ovo elementarno nenormalno!
Dok smo s pravom kritički preživljavali Krivokapićev javni klerikalizam, on je po hitnom postupku smijenio ministra pravde Leposavića zbog relativizacije srebreničkih činjenica, Spajić ne pomišlja ni da se ogradi od skandaloznih izjava ministra vojnog Krapovića, uprkos činjenici što time rizikuje uspjeh pregovora sa Hrvatskom o spornoj granici na Prevlaci a potom i konsenzus o budućem članstvu Crne Gore u EU.
A usput da konstatujem da je (premijer Spajić), sve svoje maglovito-utopističke programe bazirao na navodno brzom ulasku Crne Gore u EU. Parekselans: Kontradicio In adjecto.
Dakle, komparativno, rezultati proteklih vlada i skupština nakon 30. avgusta 2020. godine izgledaju kao matematička opadajuća funkcija: loše, gore, najgore.
Od ugrožavanja Ustavom definisanog sekularnog karaktera Države, dolaženja na noge popovima druge Države i sastančenja po manastirima, preko finansiranja njihovih vjerskih škola u istovremenom nedostatku državnih osnovnih i srednjih, sada se razmatra uvođenje tih stranih popova i u obrazovni sistem-među viševjersku i višenacionalnu crnogorsku đecu!
Zapomaganje: Dajte nam Temeljni ugovor sve će te nas zadovoljiti bila je samo prevarna priča za naivne. To je bio zapravo temeljni oslonac za novu fazu dezintegracije građanskog karaktera Crne Gore, stvaranje međunacionalnih podjela i lakše ućutkivanje anemične crnogorske elite i njene pravoslavne populacije.
Sav ovaj rad je u interesu jednog jedinog Cilja: stvaranje uslova za nestanak Crne Gore. Na ostvarenju toga Cilja vješto se plasiraju najnovija dešavanja i skandalozne nedržavničke izjave i postupci prema susjednim zemljama: BiH (učestvovanje u proslavi neustavnog datuma u Banjoj Luci) i Hrvatskoj (osporavanje spomen ploče u Morinju i nediplomatsko tumačenje statusa školskog broda Jadran), u kojima su učestvovali poslanici i politički lideri na čelu sa predśednikom Skupštine Mandićem i Vlada u liku ministra vojnog.
Da su to samo incidenti imali bismo odlučne reakcije, ali kako su one izostale nije u pitanju incident već sinhronizovana i zla namjera. Kako drugačije objasniti prećutni i ignorantski odnos glavnih (ne)nadležnih: premijera Spajića i predśednika Milatovića?
Ovo su očigledni dokazi da su aktuelni kreatori anticrnogorskog državnog i nacionalnog bića sada krenuli u otvoren obračun sa Crnom Gorom. Paradoks je u činjenici da su “naši” predśednici: Spajić, Mandić i Milatović, prema Ustavu a i po difoltu i elementarnoj logici ustrojstva države od kad je svijeta i vijeka, kao prve ličnosti Države ujedno i prvi njeni čuvari i zaštitnici.
I slijepac vidi da oni to suštinski nijesu i da to ne žele da budu pa to čak i ne skrivaju! Predśednik Skupštine Crne Gore Andrija Mandić javno i drsko testira neskrivenu indolentnost nemušte opozicije i naroda crnogorskog, stavljanjem pred vaskoliku domaću i inostranu javnost, u sred Skupštine Crne Gore i to u centar pročelja, srpsku zastavu, pored koje sa bočnih strana poređa zastave Crne Gore i Evropske unije.
Postoji li skandala većih razmjera?
Od Mandića, vlasnika inostranog pasoša (po sopstvenom priznanju), ništa od svega što radi nije neočekivano, ali ipak začuđujuće da sve prolazi bez osude od tobože proevropskih i navodno modernih partija: PES-a, Demokrata i nekada procrnogorske URE. Nemušti i blagi protesti DPS-a i njegovih satelita (liše nekoliko čestitih pojedinaca), su uigrani i uobičajeni dekor njihovog uigranog navodnog pafosnog patriotizma.
Na fonu svega: u sred te iste Skupštine Crne Gore, poslanici opušteno ćaskaju da li je ovo bio prekršaj ili možda i nije bio?!
Da li smo mi uopšte normalni kao narod, pitam se? U najmanju ruku sve ovo je neuobičajeno ponašanje i vlasti i opozicije i građana u svakoj ozbiljnoj političkoj kulturi bilo kojeg evropskog naroda danas, bez svake sumnje.
Zaglušujuće PES-ove priče o navodnom skorom povećanju standarda stanovnika, propagiranje nelogične anacionalnosti, su postali obmanjujuće zavjese samo za neznavene i pohlepne. Sve ovo vodi u dirigovanu pripremu nove Podgoričke skupštine a da većina naših stanovnika toga izgleda nije ni svjesna.
Nažalost, i većina institucija koje će desi li se to što se priprema i čemu streme ovi subverzivni subjekti, tada će momentalno nestati ali one i njihovi lideri po ugledu na PES i Demokrate, stvaraju sliku da je sve normalno.
A zapravo je sve ovo elementarno nenormalno!
Ključno pitanje u ovom trenutku je: da li će se ova nenormalnost uopšte zaustaviti? Evidentno je da sadašnji politički opozicioni subjekti nijesu sposobni da ove opasne procese zaustave a kamoli da iste spriječe i preokrenu.
Svjesni ove činjenice protagonisti tzv. Srpskog sveta i njihovi pritajeni podržavaoci sa najviših državnih funkcija žure u realizaciju neonačertanijevskog programa, sa jedne strane otvoreno djelujući, a sa druge strane skrivajući se navodnim preokupacijama o ulasku u EU, pri očiglednoj činjenici da sve što realno sprovode je zapravo udaljavanje od ulaska u EU.
Crnogorska evropska partija je nova politička snaga koja je i osnovana u kritičnom trenutku za Crnu Goru, sa ciljem predupređivanja i zaustavljanja ovih pogubnih procesa i programa i vraćanja Crne Gore na put prosperiteta i razvoja.
Teško breme nasljeđa i opasne protivnike smo hrabro prihvatili, uz lične diskriminacije, isto odlučni da ne ustuknemo pred silama mraka, bez osvještenja narodnoga i njegove većinske podrške nećemo uspjeti spasiti našu ugroženu Kuću. Pogotovo ako se takođe ne zaustave probuđeni i narastajuću desni pokreti i partije u Evropi, posebno u: Italiji, Francuskoj, Holandiji, Njemačkoj…
(Autor je jedan od osnivača i član Predśedništva Crnogorske evropske partije)