S obzirom da se Crna Gora nalazi, kako ste ranije saopštili, u institucionalnoj agoniji, šta bi akteri političkog procesa morali postaviti kao prioritet da se ovo stanje zaustavi ?
Radulović: Najvažnije bi bilo da svi akteri ostanu u okviru ustavnog poretka i da se postojeći institucionalni “vakum” i trajuća blokada institucija prevaziđe angažovanjem što većeg broja političkih subjekata koji bi donijeli odluku, (shodno čl. 84 stav 4 Ustava) o skraćenju mandata postojećem sazivu Skupštine i time omoguće održavanje prijevremenih parlamentarnih izbora.
Time bi se stvorili uslovi da se konstituiše parlament koji bi izabrao Vladu sa neupitnim legitimitetom i političkim autoritetom.
Da li je predlaganje ponuđenih izmjena Zakona o predsjedniku države, doprinosi daljoj insticionalnoj razgradnji pravnog sistema ?
Radulovic: Nije prihvatljivo ovakvom zakonskon “intervencijom” naknadno, tj. retroaktivno ustanoviti obavezu da Predsjednik mora dati mandat u ustavno definisanom roku iz člana 103 Ustava, koji je u međuvremenu istekao.
Stoga je u ovom prijedlogu posebno sporan član 24a koji se odnosi na “izuzetak od primjene” u kojem se navodi da “mandataru koji je dobio nesumnjivu podršku većine poslanika 27. saziva Skupštine za sastav 44. Vlade rokovi počinju da teku danom stupanja na snagu ovog zakona”, što ukazuje da je uočljiva namjera njegove “jednokratne upotrebe.”
Pritom, predlaže se da izmjene zakona stupaju na snagu danom objavljivanja, što dodatno potvrđuje namjeru da se umjesto raspisivanja prijevremenih izbora “nametne” predsjedniku retroaktivnu obavezu samo za ovaj saziv Skupštine, koja pritom nije usaglašena sa Ustavom.
Kakav konačan rezultat se može očekivati usljed ovakvog razvoja situacije ?
Radulović: Već duže je Crna Gora u vrlo ozbiljnoj institucionalnoj krizi, koja ozbiljno ugrožava funkcionisanje pravnog poretka. Upravo zato bi bilo dobro izvršiti “restart” sistema kroz održavanje prijevremenih izbora, koji bi omogućili konsolidaciju demokratije i konsolidaciju institucija.
U protivnom, insistiranje na problematičnim “instant” rješenjima može uvesti državu u vanustavno stanje, sa prilično neizvjesnim posljedicama.