Kako objašnjavaju iz suda, u pitanju je slučaj Božidara Stolića, bivšeg inspektora SBPOK-a koji je presudom Posebnog odjeljenja za organizovani kriminal, Višeg suda u Beogradu bio osuđen na dvije godine zatvora zbog izvršenja krivičnog djela zloupotreba službenog položaja u produženom trajanju, dok je Filip Golubović osuđen na godinu i dva mjeseca zatvora zbog krivičnog djela zloupotreba službenog polažaja podstrekivanjem.
Iz Apelacionog suda navode da prilikom ocjene prihvatljivosti i zakonitosti dokaza i dokaznog materijala pribavljenog u drugoj državi i dostavljenog putem međunarodne pravne pomoći, nije dovoljno reći, kako to navodi prvostepeni sud u obrazloženju prvostepene presude, da je dokaz pribavljen putem međunarodne pravne pomoći.
“U vezi sa tim prvostepeni sud je bio dužan da analizira činjenice da iz dokaza i podataka u spisima predmeta proizlazi da je, s obzirom na to da je zajednička sudska istraga holandskih, belgijskih i francuskih nadležnih organa da je kriptovano rješenje za telefone SKY ess bilo korišćeno od strane kriminalnih organizacija koja su delovala u navedene tri države a neke i na međunarodnom nivou. Pretresanje i zaplijena podataka sadržanih u bazi podataka sa servera platforme SKY ess izvršeno na osnovu odluke nadležnog pravosudnog organa Republike Francuske o dozvoli postavljanja tehničkih uređaja za hvatanje informatičkih podataka na eksternoj vezi servera donetoj 21. decembra 2020. godine u skladu sa krivično procesnim propisima Republike Francuske, kako bi se hvatali kriptografski elementi svakog telefona koji koristi sistem šifrovanja SKY ess koji će, kada se budu kombinovali sa kriptografskim elementima dobijenim iz presretanja omogućiti dešifrovanje individualnih poruka koje primaju ovi telefoni. Dakle, po mišljenju Apelacionog suda, prvostepeni sud je prilikom ocjene da li se podaci prikupljeni od strane nadležnih inostranih organa mogu koristiti kao dokaz u domaćem krivičnom predmetu trebalo najpre da ima u vidu da su isti pribavljeni u skladu sa važećim propisima Republike Francuske i na osnovu odluke nadležnog pravosudnog organa te zemlje”, navodi se u presudi.
Kako dodaju, imajući u vidu da je predmet zamolnice bilo dostavljanje dokaza i dokaznog materijala, a ne preduzimanje određene dokazne radnje, „nejasni su navodi prvostepenog suda da dokazi pribavljeni od strane nadležnog organa Republike Francuske sadržinski odgovaraju dokaznoj radnji i dokazima koji su pribavljeni saglasno članovima Zakonika o krivičnom postupku – računarsko potraživanje podataka dodatno s obzirom na to da računarsko pretraživanje podataka podrazumijeva pretraživanje već obrađenih i ličnih podataka i njihovo poređenje sa podacima koji se već nalaze u bazama podataka koji se odnose na osumnjičenog i krivično djelo i shodno tome, po logici stvari se vrši na serverima koji se nalaze na našoj teritoriji, dok se u konkretom slučaju radi o kriptovanoj komunikacionoj platformi sa serverima u inostranstvu”.