
U odnosu na ostatak svijeta, Evropa svakako prednjači u broju zamaka i njihovoj ljepoti, pošto su oni podizani u velikom broju sve do 16. vijeka. U početku su konstruisani kao odbrambene građevine u kojima je bila stacionirana vojska za zaštitu određenog područja, ali i sakupljanje poreza.
Što je vrijeme više prolazilo, to su i zamci evoluirali. Bili su građeni na nepristupačnim mjestima, sa visokim kulama, masivnim zidinama i velikim odbrambenim kanalima.

Osim vojne, imali su i administrativnu ulogu. Služili su kao simboli moći, a mnogi su čuvali važne trgovačke puteve.
Kasnije, sa početkom korišćenja baruta i artiljerije, njihova uloga polako opada u 15. i 16. vijeku.

Ipak, u 18. veku ponovo se javlja interesovanje za gradnju zamaka. Ali ne u vojnom i bezbjednosnom smislu, već u luksuznom – kao pokazateljima prestiža. Bogataši i plemstvo imali su romantičarske poglede na srednji vijek i viteštvo, pa su željeli da kroz gradnju zamaka pokažu svoju moć i uticaj.
Osim očiglednih uloga, zamci su oduvek u ljudima izazivali osjećaj nečeg skrivenog i čarobnog, pa su često pominjani u bajkama i fantazijama.
Srednjovjekovni evropski folklor prepun je bajki i priča o princezama, prinčevima, vilama i vješticama, čija se radnja često odigrava u ogromnim i tajnovitim zamcima.
(rts.rs)