
Ginter Gras je široj čitalačkoj publici poznat kao autor romana Limeni doboš (Die Blechtrommel), objavljenog 1959. godine (po knjizi je snimljen film 1979). Zatim su uslijedila djela Mačka i miš(Katz und Maus, 1961), pa Pseće godine (Hundejahre, 1963), koja zajedno sa Limenim dobošem čine „Dancig trilogiju“. Zajednička nit koja ih povezuje tiče se uspona nacizma i ratnog iskustva u jedinstvenoj kulturnoj sredini Danciga i ušća Visle.
Roman Pseće godine, koji mnogi smatraju nastavkom Limenog doboša, opisuje prostorno izmiješane etnicitete i složenu istorijsku pozadinu.
Gras je dobio mnoštvo međunarodnih nagrada, a 1999. godine primio je najviše književno priznanje: Nobelovu nagradu za književnost. Njegova književnost se obično svrstava u umjetnički pokret Vergangenheitsbewältigung, što grubo prevedeno znači „sporazumevanje sa prošlošću“.
Gras se 2002. godine vraća u sam vrh svjetske knjiženosti knjigom Hodom raka (Im Krebsgang). Ova novela, čiji se glavni likovi prvo pojavljuju u Mački i mišu, smatra se Grasovim najuspješnijim djelom.
Godine 2006. objavio je autobiografiju pod naslovom Ljušteći luk (Beim Häuten der Zwiebel).
Ginter Gras je rođen u Dancigu (današnji Gdanjsk u Poljskoj) 16. oktobra 1927. godine, u porodici Vilija Grasa, njemačkog protestanta i Helene Knof Gras, katolkinje poljskog porijekla. Gras je vaspitavan u duhu katoličanstva. Njegovi roditelji su u tadašnjoj gradskoj opštini Langfur posjedovali piljarnicu i stan. Ima sestru koja je rođena 1930. godine.
Gras je u rodnom gradu završio osnovnu školu i gimnaziju. Volontirao je u podmorničkoj službi kako bi „izašao iz skučenosti koju je kao mladić osjećao u roditeljskom domu“.
Godine 1942. pristupio je Rajsarbajtdinstu, a novembra 1944. Vafen SS-u. Gras se borio u Desetoj SS tenkovskoj diviziji Frundsberg od februara 1945. do 20. aprila 1945. godine kada je ranjen i prebačen u američki logor za ratne zarobljenike.
Od 1946. do 1947. godine radio je u rudniku i učio kamenorezački zanat. Nekoliko godina je studirao skulpturu i grafiku, prvo na Diseldorfskoj umjetničkoj akademiji, a zatim na Berlinskom fakultetu umjetnosti. Pored toga bavio se pisanjem i često je putovao.
Oženio se 1954. godine i od 1960. živio u Berlinu. Razveo se 1978. i ponovo se oženio naredne godine. Od 1983. do 1986. bio je na čelu Berlinske akademije umjetnosti.
AFP