Stav

Stav

Sadašnja "Maslenica" iz ugla nekadašnjeg IV G

Želja i spremnost kolektiva moje bivše srednje škole da u svrhu slavljenja ovih zločina iskoristi učenike je testament ličnog sunovrata svakog od zaposlenih “edukatora"

Sadašnja "Maslenica" iz ugla nekadašnjeg IV G Foto: Gradska TV
dr Srđa PAVLOVIĆ
dr Srđa PAVLOVIĆAutor
Portal AnalitikaIzvor

Ovaj kratki komentar pišem kao nekadašnji učenik odjeljenja IV G (koje je vodila divna i blagorodna nastavnica, Desa Lalatović) Gimnazije “Slobodan Škerovic” i kao pripadnik zadnje generacije takozvane klasične gimnazije koju je iznjedrila ta škola. 

Pišem isključivo u svoje ime. Ponukan sam najsvježijim primjerom obesmišljavanja razuma i morala koji nam je darovao sadašnji nastavnički i upravljački kolektiv ove škole i države.

Obilježavanje ruskog vjerskog praznika “Maslenica”- na godišnjicu ruske invazije na Ukrajinu - u podgoričkoj Gimnaziji “Slobodan Škerović” je tužan, ali najbolji dokaz dubine edukativnog, moralnog, etičkog, i političkog pada Crne Gore u vjersko blato svetosavskog kulta i u bezdanicu ideološkog jednoumlja ‘srpsko-ruskog sveta’. 

Ovdje se radi o svojevrsnoj proslavi početka ruske vojne agresije na suverenu i nezavisnu državu. Radi se, ako ćemo da budemo iskreni, o davanju podrške ruskom bjesomučnom razaranju gradskih naselja, škola, obdaništa, bolnica, i civilne infrastrukture u Ukrajini. Radi se, u konačnoj analizi, o slavljenja zločina genocida počinjenih nad civilima u Buči i drugim naseljima okupirane Ukrajine. 

Šta god se bude ponudilo kao obrazloženje za ovaj čin (ako se bude osjetila bilo kakva potreba da se objašnjava bilo šta) uvjeren sam da je slavljenje pomenutih ruskih vojnih bestijalnosti bilo pravi impuls i razlog za para-vjersku manifestaciju u školi koju sam nekada pohađao.

Ruski praznik obilježen i u podgoričkoj Gimnaziji
51
Ruski praznik obilježen i u podgoričkoj Gimnaziji
26.02.2023 09:00

Želja i spremnost kolektiva moje bivše srednje škole da u svrhu slavljenja ovih zločina iskoristi učenike je testament ličnog sunovrata svakog od zaposlenih “edukatora”.

Odijevanje ove moralne i etičke golotinje u vjersku mantiju samo pojačava crnilo na obrazu i ovu školu čvrsto ankerise u zidove vjerskog tora koji oko Crne Gore vrijedno grade pop Mićović i Crkva Srbije, kao i njihovi politički argati koji sada naprasno kliču Evropi i prizivaju pomirenje.

Ovakve aktivnosti nas približavaju tački u kojoj naše društvo prestaje postojati u okvirima racionalnog promišljanja sebe i svijeta u kojem je do skora bitisalo i postaje sinonim za dijagnozu kolektivne paranoje i samodestruktivne opsesije tuđim snovima o veličini.

Portal Analitika