Umjetnik se podgoričkoj publici predstavio monumentalnim crtežom ugljenom na podlozi od stranica knjiga i video -zvučnom instalacijom, koja preko ekrana i mikrofona u realnom vremenu strimuje dešavanja iz galerije.
Na otvaranju izložbe istoričarka umjetnosti Maša Vlaović pozdravila je posjetioce u ime JU Muzeji i galerije Podgorice, a potom se obratila kustoskinja postavke, istoričarka umjetnosti Ljiljana Karadžić.
Ona je ocijenila da je Radojčić izvanredan crtač i angažovani umjetnik koji se u svojim radovima bavi fenomenima nasilja, traume, patnje, genetičkog inžinjeringa, ideologije, totalitarnih režima.
“Izložbom “Skriveno mjesto” postavlja univerzalna pitanja o ustrojstvu savremenog svijeta koji počiva na moralno devijantnim načelima, nevidljivom, a sveprisutnom nadziranju i kontroli društva iz centara moći, gubljenju privatnosti i suvereniteta ličnosti, umjetnik angažovano problematizuje i dovodi u sumnju postojanje eskapističkog, skrivenog mjesta na kome je čovjek slobodan. Iluzija slobode, poput lijepe, zavodljive slike, ili privida arkadijskog prizora, postaje očigledna”, ocijenila je Karadžić.
Na pitanje o tome da li umjetnost treba da tretira negativne društvene pojave ili da bude po strani, Radojčić iznosi stav da umjetnost treba i mora da kopa i iskopava traumatične, osjetljive teme i suprotstavi posmatrača/publiku sa realnošću kroz imaginarni svijet.
“Umjetnost treba da komunicira sa društvom, da ga ispituje i preispituje, opominje, da dijagnostikuje... Ne vidim ni jedan opravdani izgovor da umjetnost ne reaguje na događaje, politiku i život koji je okružuje, iako sistem i dominantne elite to ne vide tako. Naprotiv, danas živimo u društvu koje priča o kreativnoj industriji, a ne o kulturi i umjetnosti, gdje se od umjetnika očekuje da bude kreativan, ali ne i kritičan ili, pak, kritičan u bezbijednim granicama, kako bi se zadovoljila forma nezavisne umjetnosti. To nije isključivo problem našeg društva. Naprotiv, i nažalost, to je globalni položaj umjetnosti danas”, kazao je umjetnik.
Bojan Radojčić rođen je u Šapcu (Jugoslavija), 1981. godine. Diplomirao je slikarstvo na Akademiji lepih umetnosti u Beogradu 2004. Izlagao na brojnim grupnim i samostalnim izložbama u Srbiji i Evropi. Od 2011. godine sarađuje sa danskom galerijom Pi iz Kopenhagena. Radovi mu se nalaze u brojnim privatnim kolekcijama u Austriji, Danskoj, Italiji, Norveškoj i Islandu, kao i Muzeju savremene umetnosti Vojvodine u Novom Sadu, Galeriji savremene umetnostiu Subotici. Živi i radi na relaciji Beograd - Kopenhagen.
Izložba se može pogledati do 15. jula, a organizatori najavljuju da će biti upriličeno i javno vođenje kroz postavku.