Komentar

TERZIĆ: Šta nam govore predizborni slogani partija

Uskoro će ućutati manipulativna predizborna mašinerija koja je, u skupo plaćenim propagandnim pakovanjima, garađanima CG, najčešće, nudila „danajske darove“. U zaglušujućoj propagandnoj buci prednjačile su opozicione političke grupacije i staranke kojima nije bilo teško da obećavaju „brda i doline“, samo da prevare birača da im da svoj glas.
TERZIĆ: Šta nam govore predizborni slogani partija
Portal AnalitikaIzvor

Piše: Mihailo TERZIĆ

Malo ih se držalo stare mudrost: „Budi spor u davanju obećanja a brz da obećano ispuniš“. Šefovi propagandnih štabova računaju da građani, ponekad, više vole velika obećanja, nego mala ispunjenja.Znaju da se glasovi ne mjere nego se broje i da je jednaka vrijednost svakog glasa, i onog od prevarenog ili od korumpiranog, kao i od onog razumnog i racionalnog.Pri tome zaboravljaju, da građani Crne Gore nijesu, prethodne četiri godine, življeli u društveno- političkom vakumu, pa da ih je tek sada „probudila“ galama njihove kampanje. Previdjeli su da građani imaju svijest, svjesnost i savjest i već izgrađene stavove o crnogorskoj stvarnosti. To podcjenjivanje pojedinačnog i kolektivnog, prirodnog i vještačkog imuniteta birača i njihove intuitivne inteligencije, može se kao bumerang vratiti mnogim kandidatima za vlast u Crnoj Gori.

Zanimljivi su različiti predizborni slogani kojima stranke pokušavaju da privuku pažnju građana.Karakteristično da najvećim opozicionim koalicijama DF-u  i Ključ-u dnevne aktivnosti nijesu imale puno veze sa porukom izbornog slogana.Kod njih je bio dominantan rušlački politički diskurs, usmjeren na negiranju postignutih uspjeha  u crnogorskom društvu.

Slogan HGI za primjer: Jedna od najljudskijih, najpatriotskijih, najsmirenijih slogana, bio je slogan HGI: „Hrvatsko srce za Crnu Goru“. Dorečena,blaga i ljudska. Trezvena i patriotska.

Za Hrvatsku građansku inicijativu i nije bilo tako teško da fomulišu slogan za državu u kojoj žele da zadovoljno i skladno žive, po mjeri standarda u razvijenim garađanskim demokratijama Evrope. U državi koja će biti  pod sigurnosnim štitom najjačeg vojnog saveza u svijetu.Osim toga nastupali su u jedinstvonoj politikoj „koloni“.

Mnogo bi teže bilo da jedinstveni izborni slogan formulišu,na pr. pro-srpski korpus stranaka, koji u kampanji nastupaju  u pet-šest kolona, koje  imaju imaju isti krajnji cilj, a različite metode i sredstva za njegovo ostvarenje.

Najradikalnija i najbučnija bila je, „internacionalno“ pripremana, propagnada koalicije DF. Ponudila je politički program za Crnu Goru, koji je i u samoj Srbiji, već odavno, u dubokoj  opoziciji. Ostale pro-srpske opcije od Radikala do Srpske liste, nude građanima isti politički  „škart“, samo u drugom pakovanju.

Ako bi pokušali da se bavimo kreativnom političkom kombinatorikom  da izborni  slogan HGI priredimo ponudi  političkih opcija pro-srpskih koalicija i stranki CG i da ga popunimo sadržajem koje one nude, dobili bi šaroliku ikonografiju, koja se u krajnjoj istanci svodi na jedan politički cilj. Ustaviti CG na putu evroatlantskih integracija, i vratiti je u podanički položaj Projekta Velikog Zla.

Uz malo spretnosti odabira prepoznatljivih simbola koji odražavaju suštinu političkih opcija, koje ovi kandidati za buduću vlast u CG nude, to bi moglo izgledati dosta uvjerljivo.

Kako bi izgledali slogani političkih stranaka: Koalicija Ključ  bi ponudila: „Četnička kokarda za srpsku CG“, Srpski radikali: „Mapa Velike Srbije za srpsku CG“, Srpska lista: “Srpski Ataman za CG“, Koalicija Ključ bi ponudila: „Velikoepski ključ za Crnu Goru“.To bi bio Janusov ključ u rukama „Miloševićevih drugara“, ne sa dva, nego sa više obraza, kojim bi zaključali CG u balkanski košmar velikosrpske ideologije, pod parolom „najbolje za CG“.

Postoji simbol, koji Crnoj Gori nudi istorija, i koji bi  mogao biti primjeran svim pro-srpskim političkim opcijama, koji negiraju crnogorski nacionalni i duhovni identitet i državni kontinuitet i koji osporavaju viziju savremnog razvoja CG.To je simbol jezivog istorijskog vriska iz Cuca od prije 93 godine. Đe je spaljena majka sa đecom. Jeka tog vriska neće nikada prestati dok je čovjek Čovjek i dok traje Crnogorac na kršu crnogorskom. Ona je glasnija i jasnija od svih predizbornih urlikanja četničkih vojvoda i crnogorskih Janusa. Od svih Amfilohijevih metanija.

Taj jedinstven mitski simbol: „Žena sa krilima od plamena za Crnu Goru, da se ne zaboravi“. Taj simbol bi objedinio sve kolone anticrnogorskih političkih opcija koje novim otvaranjem Memoranduma SANU  pozivaju piromane na neke nove Cuce. A plamen krila iz legende, valjda bi probudio uspavanu dremljivost crnogorske identitetske i državotvorne svijesti i odlutalu patriotsku savjest.

 

Portal Analitika