Poljoprivreda i proizvodnja hrane čine značajan segment crnogorske privrede i usko su povezane sa ostalim ekonomskim granama, gdje trendovi potrošnje ukazuju na rast, odnosno potencijal za proizvodnju i plasman specifičnih crnogorskih prehrambenih proizvoda u ugostiteljstvu i turizmu. Pored toga, poljoprivreda nudi visokokvalitetnu hranu iz očuvane okoline, održavajući tako seoska područja i njihove posebnosti, čuvajući biodiverzitet i poželjan izgled okoline.
Crna Gora još uvijek je u fazi pretpristupnih pregovora za pridruživanje EU. U tom segmentu, ulažu se veliki napori za usklađivanje domaće zakonske regulative sa zakonodavnim okvirom EU i adekvatno prilagođavanje nadležnih institucija novom sistemu funkcionisanja. Pregovaračko poglavlje 12 koje se odnosi na bezbjednost hrane, veterinarsku i fitosanitarnu politiku, zasigurno je jedno od najzahtjevnijih, a uzevši u obzir značaj koji proizvodnja hrane ima u Crnoj Gori ono je jedno od bitnijih poglavlja.
Sektor proizvodnje hrane animalnog porijekla naročito je značajan, a veliki broj objekata (naročito dio koji se odnosi na proizvodnju u domaćinstvima) ne zadovoljava u potpunosti sve kriterijume propisane u okviru tzv. higijenskog paketa. Za objekte većeg obima ustanovljen je prelazni period u okviru koga su ti objekti imali mogućnost da unaprijede svoju proizvodnju u skladu sa novousvojenim zahtjevima, što je većina uspješno i odradila. Međutim, značajan dio proizvodnje prehrambenih proizvoda u Crnoj Gori odvija se upravo na domaćinstvima i u okviru manjih poljoprivrednih gazdinstava, koja se bave tradicionalnim načinom proizvodnje, a koja nemaju kapaciteta da zadovolje sve stroge kriterijume propisane Zakonom o bezbjednosti hrane (Sl. list CG, br. 14/07) i drugim podzakonskim aktima koji se odnose na implementaciju svih neophodnih standarda. Shodno tome, i u našoj zemlji doći će do usvajanja nacionalnog propisa koji će definisati mjere prilagođavanja zahtjevima propisa za proizvodnju hrane životinjskog porijekla.

Efikasna kontrola higijene hrane zahtijeva posvećenost svih učesnika u lancu proizvodnje, počevši od primarnih proizvođača, preko prerađivača, sve do potrošača. Bezbjednost hrane osigurava se poštovanjem i primjenom principa dobre proizvođačke prakse (DPP), dobre higijenske prakse (DHP), sistema analize rizika i kritičnih kontrolnih tačaka (HACCP), itd. sve sa ciljem kontrole opasnosti koje se mogu pojaviti tokom proizvodnje, prerade i distrubucije hrane.
DPP- odnosi se na sprovođenje radnji koje su neophodne da bi se tokom proizvodnje, prerade, skladištenja i distribucije hrane spriječila mikrobiološka, hemijska i/ili fizička kontaminacija hrane. Ona se odnosi se na osoblje, proizvodne prostorije, građevinske aspekte objekta, opremu, sirovine za proizvodnju, sledljivost proizvoda, snabdijevanje energijom, vodom, itd.
DHP- podrazumijeva postupke kojima se obezbjeđuje čišćenje i higijena prostorija, opreme i osoblja koje je uključeno u proces proizvodnje hrane. Ona obuhvata čišćenje pogona i opreme, zdravstveno stanje i higijenu osoblja, higijenski status sirovina za proizvodnju uključujući žive životinje, pravilno skladištenje sredstava za higijenu, itd.
Kakvi moraju biti objekti za proizvodnju hrane: Objekti za proizvodnju hrane moraju biti izgrađeni od odgovarajućeg materijala, imati odgovarajući raspored prostorija prilagođen specifičnostima proizvodnje, imati odgovarajuću opremu koja može da dođe u kontakt sa hranom, imati odgovarajuću temperaturu, vlažnost, strujanje vazduha, biti zaštićeni od ulaska štetočina isl. Poželjno je da se različiti poslovi obavljaju u različitim prostorijama, a ukoliko to nije moguće potrebno je poslove obavljati u različito vrijeme. Uvijek je potrebno poštovati načelo da se ,,čisti,, i ,,nečisti,, poslovi obavljaju u odvojenim prostorijama. Domaćim životinjama ne treba dozvoliti pristup u proizvodne prostorije.
Oprema koja se koristi za proizvodnju hrane mora da bude dizajnirana na način da se lako čisti i dezinfikuje i da je naprvaljena od materijala koji se lako mogu održavati i koji ne mogu kontaminirati proizvod. Drvo se takođe može koristiti u nekim fazama proizvodnje prilikom proizvodnje nekih vrsta sireva ili suvomesnatih proizvoda.
HACCP- podrazumijeva seriju postupaka za kontrolu procesa proizvodnje hrane i osjetljivih tačaka u proizvodnom procesu koji osigurava proizvodnju zdravstveno bezbjedne hrane. HACCP sistem sastoji se od 7 koraka i njegova implementacija neophodna je kod svih subjekata u poslovanju sa hranom.
Uz zdravstvenu bezbjednost- prioritet i očuvanje kvaliteta i diverziteta hrane: Bezbjednost hrane ni u kom slučaju ne podrazumijeva jednobraznost hrane. U sistemu bezbjedosti hrane, posebno mjesto zauzimaju tradicionalni proizvodi i lokalni specijaliteti. U EU aktivno se promoviše raznolikost i kvalitet, pa EU prepoznaje tradicionalne prehrambene proizvode kao vrijedan i nezamjenljiv dio kulturno-istorijske baštine. Da bi se omogućila i održala tradicionalna proizvodnja na porodičnim gazdinstvima, u EU usvojen je set mjera koje se odnose na smanjenje administrativnih opterećenja za male proizvođače.
Budući da se značajan dio poljoprivredne proizvodnje u Crnoj Gori upravo odvija na porodičnim gazdinstvima i naša zemlja će usvojiti set olakšica za male proizvođače koji se bave tradicionalnim načinom proizvodnje i koji se nalaze u ruralnim, teško dostupnim regionima. Na taj način biće očuvana raznolikost prehrambenih proizvoda, tradicije i istorijsko nasljeđe u proizvodnji hrane, a istovremeno biće omogućen i povećan plasman ovih proizvoda na lokalna tržišta uz garanciju njihove zdravstvene bezbjednosti.
Na koje segmente u procesu proizvodnje će se odnositi fleksibilnost?: Prije svega, mjere fleksibilnosti odnosiće se na objekte koji se bave proizvodnjom hrane životinjskog porijekla, tj. proizvodnjom mesa i mlijeka, kao i prerađevina od mlijeka i mesa. Posebna pažnja biće posvećena definisanju kapaciteta za male objekte, minimalnih prilagođenih uslova koje objekti malog kapaciteta moraju ispuniti u pogledu izgradnje i opreme, sa posebnim uslovima u pogledu neophodnog broja prostorija tako što će biti omogućeno obavljanje različitih faza proizvodnje u istoj prostoriji pod odgovarajućim uslovima, uz vremensko odvajanje tehnoloških operacija proizvodnje.
Mjere fleksibilnosti koje se odnose na prostorije: objekti mogu imati zidove, tavanice i vrata koji nisu glatki, nepropusni, neupijajući ili izrađeni od nerđajućeg materijala. U slučaju specifične proizvodnje dozvoljena je i proizvodnja u objektima napravljenim od kamena i drveta. Neophodno je sprovoditi adekvatnu higijenu samog objekta.
Mjere fleksibilnosti koje se odnose na opremu: koja se koristi u proizvodnji: oprema koja se koristi može biti jednostavna, ali se mora biti čista ako dolazi u kontakt sa hranom. Korozija materijala koji ne dolaze u kontakt sa hranom može se tolerisati. Zahtjeva se redovno pranje i održavanje opreme za proizvodnju.
Mjere fleksibilnosti koje se odnose na osoblje: radnici u proizvodnji ne moraju imati ljekarsko uvjerenje o svom zdravstvenom stanju. Bitno je poštovati smjernice dobre higijenske prakse, održavati ličnu higijenu i koristiti čistu radnu odjeću (npr. odjeća koja se koristi u štali mora biti različita od one koja se koristi u mljekari).


Kako do fleksibilnosti?: Da bi se iskoristile ove mogućnosti koje će jasno biti definisane u okviru posebnog Pravilnika, neophodno je da proizvođači koji se bave tradicinalnom proizvodnjom hrane dobiju dozvolu za ovakav vid proizvodnje od strane nadležnih ograna (Ministarstva poljoprivrede i ruralnog razvoja, Uprave za veterinu). Oni proizvođači koji ispune ove uslove moraju tokom svog rada svakodnevno preduzimati sve neophodne mjere koje će osigurati proizvodnju domaćih i kvalitetnih, a prije svega zdravstveno bezbjednih proizvoda. S druge strane, nadležne službe Ministarstva, akademske i druge relevantne institucije u državi biće odgovorne za izradu posebnih upustava i vodiča koji će, uz adekvatnu obuku, pomoći proizvođačima da usvoje i primijene u praksi osnovna higijenska načela.
Hrana koja se bude proizvodila u ovim objektima, u momentu kada Crna Gora postane članica EU, moći će da se plasira na tržište cijele EU, a biće otvorena i mogućnost korišćenja mjera podrške iz Programa ruralnog razvoja za male subjekte u poslovanju hranom, što će biti i vid dodatne stimulacije za proizvođače koji se bave proizvodnjom tradicinalnih prehrambenih proizvoda. (Autorka je profesorica na Fakultetu za prehrambenu tehnologiju, bezbjednost hrane i ekologiju na UDG-u)