
Prosječni konzument crnogorskih medija, pardon medija iz Crne Gore, lako može pomisliti da mandatar Spajić zapravo sastavlja dvije ili čak tri vlade. Ideja o dva koliciona sporazuma spada u još jedan doprinos političkoj teoriji i praksi koja zapravo otkriva suštinu društvenog ludila u kome se Crna Gora nalazi od avgusta 2020.
Odluke se opet neće donositi u institucijama države a politički ceh će plaćati sam Spajić
Prvu koja treba da bude nalik evropskoj, uprkos notornim predstavnicima svega suprotnog, uz podršku partija manje brojnih naroda. Ovako skovan kabinet bi Spajića stavio u povoljniji položaj u odnosu na slučajnog predsjednika, ali i povratio poljuljano povjerenje adresa zapadno od Trsta. Druga vlada koju mandatar sastavlja je više za unutrašnju upotrebu. Nju ne uključuju predstavnici multietničke Crne Gore već ostaci rigidnog stava da je država slučajna - odnosno incident koji je potrebno i moguće sanirati.
Tako formirana vlada bi Spajiću dala samo kratkotrajni predah od napada velikosrpskih struktura i njihove medijske potpore. Dugoročno, biće to gubitak za Spajića, što je manja šteta, i trajno odustajanje od evropskog puta, ipak, katastrofa istorijskih razmjera. Kobni državni ciklus se približava svom zatvaranju. Gubitak evropske perspektive sigurno vodi i suštinskom odustajanju od državne odgovornosti - tereta koji građani Crne Gore sve teže nose.
Treća vlada koju Spajić za sad čak ni verbalno ne sastavlja je zapravo jedina politički logična i demokratski neupitna.Velika koalicija njemačkog tipa ispunjava sve uslove koji garantuju stabilnost i kompletiranje evropske agende. Čak ni prijetnja raskolom i formiranjem nove partije ili više njih, ne bi ugrozila stabilnost tzv. velike Vlade.
Očigledno je međutim da to ostaje samo u optimističkim hipotezama koje nažalost ne uključuju manjak političke hrabrosti i državne odgovornosti.
Težnja Spajića da formira vladu sa ZBCG je način da sebe učini formalnim premijerom koji neće učestvovati u kreiranju politika i usmjeravanja društvene zbilje. Umjesto Vlade dobićemo mali kabinet sačinjen od par ministara iz ZBCG i sivih eminencija poslatih iz Beograda da dodatno "reformišu" Crnu Goru. Odluke se opet neće donositi u institucijama države a politički ceh će plaćati sam Spajić. Formalni predsjednik Vlade i formalni predsjednik stranke.
Teško je razumjeti način promišljanja čovjeka kome istorija daje priliku da stabilizuje državnu kuću a on to ne čini. Nije da ih Crna Gora nije imala i ranije ali ovo postaje prijetnja da bude finalni kobni izbor - državni, o nacionalnom više nema smisla ni raspravljati.